Forum Latest News
+-	1. حزب‌الله چه کسانی هستند؟
فَإِنَّ حِزْبَ اللّهَ هُمُ الْغَالِبُونَ حزب‌الله حزب خداست. حزبی که روح آن، مرکز آن و اساس آن خداوند است. حزب‌الله حزب صالحان است؛ حزب اصحاب خدا، یاران و خدمتگزاران خداوند ... همه خدمتگزاران خداوند و عاشقان الهی، همه کسانی که خدا را می‏‌خواهند و او را می‏‌خوانند، تمامی افرادی که به فکر تحقق اراده و نظر خداوند هستند، آنانکه نام او را می‏‌برند، به یاد اویند و در ارتباط با او هستند، عضوی از خانواده جهانی حزب‌الله‌اند... خدمتگزاران و محبان الهی همه کسانی که تسلیم خداوندند... همه آنها عضوی از جبهه جهانی حزب‌الله‌اند. حزب خدا و اعضاء حزب خدا دارای علائمی‏‌اند. نشانه‌های حزب‌الله راستین، همانا نشانه‌های خداست... حزب‌الله بشارت‏‌دهنده زندگیست. بشارت‏‌دهنده نجات و آزادی حقیقی. حزب‌الله پیوند می‌‏زند و جدا نمی‌‏سازد. تعادل را برمی‏‌گزیند و افراط را رد می‏‌کند. او پا بر خودبینی و تعصب باطل می‏‌گذارد و چون خردمندان هر سخنی را می‏‌شنود و بهترین را می‌‏پذیرد و می‌‏رود. حزب‌اللهی حقیقی آن نیست که صبح و شب مشغول خرج کردن خداوند است و کارش ریختن آبرو و بی‌‏اعتبار ساختن نام خداست. حزب‌اللهی واقعی، آن کسی نیست که خالی از دانایی و معرفت است. او شعاری نمی‏‌دهد که از شعور آن تهیست. فریادی نمی‏‌زند که از عمل‏ش خالی است. او خشک و شکننده نیست. نرم و انعطاف‌پذیر است. به آنچه می‏‌گوید عمل می‏‌کند. باطن‏ش زیباتر از ظاهرش است. او عضوِ حزب ‌الله‌ای است که بخشنده و مهربان است. پس به نام خداوند بخشنده و مهربان، می‏‌بخشد و محبت می‏‌کند و در میان مردم بخشنده‌‏ترین‏‌ها و مهربان‌‏ترین‏‌هاست. او عادل است و به نام عدالت رفتار می‏‌کند... بر نفس خود فرمانروایی می‏‌کند. اندیشه و کلام او عادلانه است زیرا خدای او، رهبر او، مولای او و آنکه به او تسلیم است، به عدالت رفتار می‏‌کند. محمد (ص)، حزب‌الله بود. مسیح و موسی و ابراهیم و نوح و آدم حزب‌الله بودند... کار حزب‌الله سلام دادن است، شفا بخشیدن به روح انسان‏‌هاست. آرام ساختن قلب‏‌هاست. پیوند امتِ متفرق خداست. صلح دادن است و پرورش صالحان. کار حزب‌الله آشکاری حضور خداوند است آن چنان که همگان را مجذوب و شیفته خداوند سازد و نه آنکه مردم را از خدا و اسم خدا و سایه خدا فراری دهد. وقتی نسیم‏ش می‌‏وزد مردم باید بوی خدا به مشامشان برسد و عشق به خدا را احساس کنند. او نباید باعث خشم خداوندش شود زیرا یاران خداوند سبب خشنودی و رضایت مولای خویش‏‌اند. او معنای کار خود را می‏‌داند. هسته توخالی نیست بلکه هسته‌‏ایست که باغ الهی در آن پنهان است. اگر قدمی در ظاهر برمی‏‌دارد قبل از آن دو قدم در باطن برداشته. وقتی به یاد می‏‌آید سلام و محبت و رحمت به یاد می‏‌آید. او نمی‏‌جنگد مگر آنکه مجبور به آن شود و اگر جنگید، جنگیدن‏ش برای صلح است. اگر به ناچار واقعی، به خشونتی ظاهری گرایید، خشونت ظاهری‏ش توأم با محبتی باطنی است. این خشونت پرمحبت، داروست و آنگاهی است که برای علاج بیماری، راهی بجز جراحی دردناک وجود ندارد. حزب‌اللهی راستین برای تحقق تسلیم الهی، برای بازگشت انسان به خداوند و برای بزرگی نام خدا در جهان تلاش می‏‌کند...  هر که تسلیم خداست عضوی از حزب خداست. هر که تحت سروری خداست عضوی از حزب خداست... حزب‌الله، خدا را در سجاده نمازش پنهان نکرده بلکه هر جا که قدم می‏‌گذارد و هر جا که نفس می‏‌کشد مانند سجاده نماز اوست. لحظه به لحظه زندگی او نمازگزاری و حرکت کردن برای خداست. او به حزب کسی تعلق دارد که "الله لااله‌الاهوالحی‌القیوم" خوانده شده پس زنده است زیرا ربّ او زنده است. زنده مانند زندگان رفتار می‏‌کند نه به‌سان مردگان... او خدا را و راه خدا را به هزار زبان بیان می‏‌کند و نه به یک زبان که ممکن است کسی و حتی خودش هم آن را نفهمد. هماهنگ با زمان و شرایط است و با هر کسی به زبان خودش و به شیوه خودش رفتار می‏‌کند، همان‌طور که خداوندِ او به این طریق عمل کرده است. صد کلمه می‏‌گوید لکن در معنا همان انگور را گفته است. هزار نسخه می‏‌نویسد اما در پشت همه آنها نوشته شده "لااله‌الاالله". حزب‌الله وسیله‏‌ای در دست خداست... کسی قادر نیست او را بازیچه خود قرار دهد و به بازی بگیرد. او قدرتمند است و قدرت‏ش از اتکاء به پروردگارش است که حامی و پشتیبان اوست اما اقتدار او وابسته به قیل و قال‌‏ها نیست. او نیروی خود را از ارعاب و تهدید نمی‏‌گیرد بلکه از امید دادن و ایمنی بخشیدن گرفته است...   اعضاء یک حزب به رهبر خود، بیش از مردم دیگر شبیه‏‌اند و از نشانه‌‏های حزب‌اللهی، شباهت او به خداوند است که انسان مثَل‌الله است. او به خدا نزدیک است لکن نزدیک‏‌ترین‏‌ها به خداوند، متواضعان‌‏اند پس او اهل تکبر و خودبزرگ‏‌بینی و من گفتن نیست. خداوند نور است و اصحاب خدا اهل نورند. اهل خدا، بیدارند و از خواب‌ها و چرت‌‏های فراموشی و غفلت‌‏زدگی به پا خاسته‏‌اند. هوشیار و فهمیده‌‏اند زیرا فهم و هوشیاری به نور حاصل می‌‏شود. می‌‏بینند و می‏‌شنوند و درک می‏‌کنند زیرا برخوردار از نور الهی‌‏اند پس آن‏ها را نمی‌‏بینی که مانند کوران و کران رفتار کنند. می‏‌بینند آنگاه قدم برمی‌‏دارند، می‏‌شنوند و سپس پاسخ می‌‏دهند و اگر درک نکنند به قضاوت نمی‏‌نشینند. جز باطل را محکوم نمی‏‌کنند و جز برای تحقق و غلبه حق نمی‏‌کوشند. ... حزب‌الله، خدابین است و خودبین نیست. خود را نمی‌‏پرستد و به بهانه پرستش خداوند به تأمین نفسانیات و تمایلات خود نمی‏‌پردازد. او خداپرست است نه خودپرست. خودخواهی‌اش همانا خداخواهی است و خودباختگی‏‌اش فقط در برابر خداوند است و بس. حزب‌الله در هر کار و همه حال با خداست پس خدا با اوست و آنکه خدا با اوست عضوی از حزب خداست. ایلیا «میم»1 رام ا...    (پیاده‌سازی و بازنویسی نوار جلسه مورخ 1377/3/18 – در سن 25 سالگی) حزب ا... _ فرزندان ایلیا 1. استاد ایلیا «میم» رام‌الله در مناطق مختلف و برای طیف‌های مختلفی که ایشان را می‌شناسند دارای اسامی متعدد بوده‌اند. پیمان فتاحی، محمد مسیح موسوی، کورش آریانژاد، ایلیاهو هناوی، داود عبدالحی از جمله این اسامی است. طی سال‌های گذشته استاد به اسم ایلیا «میم» در سطح جامعه و در میان پیروان خود شناخته شده‌اند و به همین نام نیز از ایشان یاد می‌شود.   ...
+-	2. نشانه‌های حزب‌الله
حزب‌الله راستین   حزب‌الله، حزب خداست. حزب خداوند را چگونه می توان شناخت ؟ این بی‌نام و نشان‌های گمنام خدمتگزار خداوند چه نشانه‌هایی دارند؟ اینان که به نام خداوند پیروزند کیستند ؟   و براستی که نشانه‏های حزب‌الله راستین، همانا نشانه‏های خداست...     ● حزب‌الله بشارت‏دهنده زندگیست. حزب‌الله زنده و جاری و ساری است. زنده است و خود زندگی است. او نوید بودن و زنده زیستن را می  دهد چون خداوند زنده است، پس حزب خداوند هم خود زنده اند و بشارت دهنده زندگی اند. خداوند زنده و حاضر است. زنده، سخن می گوید، محبت می کند، فعال است، تغییر می دهد و دگرگون می کند. زنده، می بیند، می شنود، می خواهد و اراده می کند، حزب‌الله نیز زنده اند و بشارت دهنده زندگی اند. حزب‌الله همچون مردگان زنده نما حرکت نمیکند بلکه حرکت، پویایی و همه چیزی در زندگی است.       ● حزب‌الله بشارت‏دهنده نجات و آزادی حقیقی اند. حزب‌الله در خدمت خداوند، تنها به فکر نجات و آزادی حقیقی اند. حزب‌الله تنها راه نجات و رهایی را در بیداری متعالی می دانند. پس در تحقق آن بیداری متعالی در حرکت اند. بیداری چشم ها، گوش ها، ذهن و قلب و روح و کلا بیداری متعالی و همه جانبه که در نهایت منجر به نجات و رهایی می شود.     ● حزب‌الله پیوند می‏زند و جدا نمی‏سازد. حزب‌الله نزدیک کننده و پیوند زننده است، از جدایی می گریزد و تنها پیوند می زند و نزدیک می کند. او عاشق وحدت، یکپارچگی و یکی بودن و یکی شدن است. از چند می پرهیزد. حزب‌الله می داند سه جوی به مراتب جریانی قوی تر از یک جوی آب دارند. آیا یک جوی آب به تنهایی به دریا می رسد؟ خیر. این رودخانه است که به دریا می ریزد و رودخانه از به هم پیوستن جریان های گوناگون که در وحدت و پیوند با هم قرار گرفته اند و همگی جاری اند، به دریا می رسد.     ● حزب‌الله  تعادل را برمی‏گزیند و افراط را رد می‏كند. حزب‌الله نه اهل افراط است و نه تفریط. نه از این طرف بام می افتد و نه از آن طرف بام. او رهرو ایی است که آهسته و پیوسته گام بر می دارد. تعادل را بر هم نمی زند و بر اساس هماهنگی و رعایت اعتدال حرکت می کند.     ● او پا بر خودبینی و تعصب باطل می‏گذارد حزب‌الله هر چیزی که اساس و پایه آن غیر از خدا باشد مهر بطلان می زند. او نه خود بین است و نه متکبر. نه متعصب است و نه خود پسند. او خدا گرا، خدا محور، خدا جو  خداپرست است.     ● حزب‌الله چون خردمندان هر سخنی را می‏شنود و بهترین را می‏پذیرد و می‏رود. حزب‌الله خردمند داناست. از هر چیزی بهترین اش را بر می گزیند. بهترین راهها را که راه خداوند است انتخاب می کند و بهترین سخنان را که نتام خداوند است بر زبان جاری می سازد.     ● حزب‌اللهی حقیقی صبح و شب مشغول خرج كردن خداوند است حزب‌اللهی حقیقی همه زمان و در همه مکان به یاد خداوند است و نمی گذارد ارتباط اش و ریسمان الهی اش به هر دلیلی گسسته شود.     ● حزب‌اللهی واقعی کارش ریختن آبرو و بی‏اعتبار ساختن نام خدا نیست. حزب‌اللهی واقعی، نسبت به خدای خویش غیرت دارد و نام و اسم او را بی اعتبار نمی کند. به نام خداوند هر کاری نمی کند و آبروی حزب خداوند بودن را نگاه می دارد.     ● حزب‌اللهی آن کسی نیست كه خالی از دانایی و معرفت است. حزب‌اللهی واقعی مخزن دانایی و معرفت است. او از شعور الهی تغذیه می کند. او در توهم دانایی قرار ندارد برداشت ها و توقعات غلط، تعلقات، وابستگی ها و داشتنی ها، تعصب و قضاوت ها و تصمیم گیری های عجولانه، تكذیب و انكار، تأخیر، بروز احساسات ضعیفی مانند ترس های بزدلانه و احساس نا امنی و فرار از واقعیت به شكل های گوناگون (و...) هیچ کدام در حزب‌الله راه ندارد.     ● او شعاری نمی‏دهد كه از شعور آن تهیست. او فقط اهل شعار دادن نیست. او لب به سخن نمی گشاید مگر با تامل و تفکر. او حرفش از عمل تهی نیست. حرفی نمی زند و چیزی نمی گوید که تهای و خالی باشد. او به آنچه می گوید عمل می کند. حزب‌اللهی خشك و شكننده نیست. نرم و انعطاف‏پذیر است. حزب‌اللهی باطن‏اش زیباتر از ظاهرش است.     ● حزب‌اللهی در میان مردم بخشنده‏ترین‏ها و مهربان‏ترین‏هاست.  او عضوِ حزب‌الله‌ای است كه بخشنده و مهربان است. پس به نام خداوند بخشنده و مهربان، می‏بخشد و محبت می‏كند. او کمثل الله است. حزب‌الله به آسانی و بدون شرط و معامله عشق می ورزد و ابراز محبت می كند. مهربان و بخشنده است. همان طور كه خداوند مهربان و بخشنده است. "بدون چشم داشت" عشق می ورزد ومحبت می كند. بدون انتظار پاداشی... حزب‌الله متواضع است. حزب‌الله خداوند را که نزدیک ترین و مهربانترین دوست هاست، به دوستی برگزیده است.     ● او عادل است و به نام عدالت رفتار می‏كند... بر نفس خود فرمانروایی می‏كند. اندیشه و كلام او عادلانه است زیرا خدای او، رهبر او، مولای او و آنكه به او تسلیم است، به عدالت رفتار می‏كند.     ● ...
+-	3. دشمن اصلی حزب‌الله کیست؟
إِنَّ حِزْبَ الشَّیطانِ هُمُ الْخاسِرُونَ   اسْتَحْوَذَ عَلَیهِمُ الشَّیطانُ فَأَنْساهُمْ ذِكْرَ اللَّهِ أُولئِكَ حِزْبُ الشَّیطانِ أَلا إِنَّ حِزْبَ الشَّیطانِ هُمُ الْخاسِرُونَ (المجادله: 19) شیطان بر آنها چیره شده است و نام خدا را از یادشان برده است. یشان حزب شیطانند. آگاه باش كه حزب شیطان زیان كنندگانند.   و شیطان بر آنها چیره شد و برده و بنده شیطان شدند، در خواب فراموشی فرو رفتند و خدای خویش و خالق یکتا را فرامش کردند. پس چون همراه و هم نشین شیطان شدند، حزب الشیطان نام گرفتند. و حزب شیطان زیانکارانند.  ****  یکی از اساسی ترین وظایف حزب‌الله، شناخت دشمنان خود یعنی شناخت دشمنان حزب خداست. حزب‌اللهی به عنوان حزب خدا باید دشمن خود را بشناسد تا بتواند بر او چیره شود . یکی از مهمترین امور حزب خداوند دشمن شناسی است. چون اگر  هر چیزی را بشناسی آن به تسلط تو در خواهد آمد پس دشمن شناسی یعنی روند شناخت دشمن که بسیار هم ضروری است.  حزب‌اللهی باید  عمیقا بداند: دشمنش کیست؟ چه قصد و اهدافی را دنبال می کند؟  چه طرح و برنامه ای برای حزب خداوند دارد؟ به چه گروهی تعلق دارد و از چه دسته ای است؟ آن گروه چه ویژگی هایی دارند؟ نشانه های دشمن کدامند؟  روش بر خورد با آنها چگونه است؟  نظر خداوند در این زمینه چیست؟ ... اگر حزب‌اللهی تصویر مناسب و درستی از دشمن یعنی دشمن حزب خداوند ترسیم کند، همان حزب‌الله هم الغالبون برایش محقق می شود.  اگر حزب‌اللهی دشمن خودرا بشناسد می تواند اصلی ترین، کاری ترین و محکم ترین ضربه را در بهترین وضعیت به دشمن وارد کند و پیروز از میدان مبارزه خارج شود.  در مبارزه الهی و مبارزه نورانی یعنی در مبارزه ای که برای خداوند است و جبهه حق علیه باطل قرار می گیرد، دشمن شناسی یکی از اساسی ترین کارهای مبارز حزب‌الله است.  اگر عمیقاً بدانی كه دشمن منافق می خواهد با تو چكار كند، اگر بفهمی كه او بری تو چه می خواهد آنگاه اولین ضربة اساسی را به دشمن وارد كرده ی و اولین پیروزی ات را بدست آورده ی.  لذا حزب‌الله، باید در ابتدای امر بداند دشمن واقعی اش کیست؟ و چگونه می تواند به بهترین شکل و با روش خود خداوند با دشمن اش مبارزه، آنهم مبارزه ای نورانی نماید.  شناخت دشمن و فهم و درک عمیق اینکه دشمن می خواهد چه کار کند یکی از اصلی ترین وظایف حزب‌الله است.
+-	4. روش دشمن حزب‌الله چیست؟
حزب الشیطان، چگونه عمل می کند؟  دشمن حزب‌الله، حزب شیطان اند. دشمن حزب خداوند، حزب غیر خدا است. همان طرد شدگان و مهر خوردگانند. دشمنان حزب‌الله بازندگان اند.  دشمنان حزب‌الله بر اساس و روش شیطان عمل می کنند و برخوردشان با حزب‌الله، تاریک و گمراه کننده است.  دشمن حزب‌الله، همانند کاهی است که با هر بادی به این طرف و آن طرف می رود. او همه چیز حزب‌الله را بی ارزش جلوه می دهد و حی کوچکترین اشتباهات و نقاط ضعف را بزرگ نمایی می کند.  دشمن حزب‌الله ذره بین بدبینی در دست گرفته و کوچکترین و نادیدنی ترین ها را با ذره بین بدبینی اش بزرگ جلوه می کند. آنقدر تحریف می کند که تو تصویر یک کلاغ را صدها کلاغ می بینی. و آسمان آبی را تیره و تار. او منتظر است با ذره بینش در تو چیزی بیابد.  دشمن حزب‌الله کارخانه سازندگی عیب و نقص راه انداخته است. در تمام ساعات کارخانه عیب یابی و عیب سازی اش مشغول است و سوخت آن هستی و وجود خودش است او خود را آتش و هیزم کارخانه اش می کند. تمام زمان وانرژی زندگیش در حال عیب سازی و عیب یابی و عیب چسبانی است و تا روزی که تمام هستی خود را به شیطان نفروشد همچنان به این کار مشغول است.   دشمن حزب‌الله اگر دوستداران خداوند را شادمان ببیند در خود می پیچد و در وجودش جریانی از خشم و نفرت قلیان می کند. او از توان و انرژی و قدرت و اقتدار حزب‌الله ، از هوشمندی و دانایی و زکاوت حزب‌الله وحشت دارد. هر حسن حزب‌الله ، حزن اوست.  دشمن حزب‌الله تمام قدرت و توانش را به کار می برد تا حسن های حزب‌الله را نبیند و نگذارد دیگران ببینند. او بزرگترین دیوار ها و زندان ها را می سازد تا حزب‌الله را در آن ظاهرا اسیر کند. او از همه حزب‌اللهی های جهان کینه به دل دارد.گویی این تنفر بخشی از طبیعت اوست.  حزب الشیطان حسود است. حسادت تنها یکی از خصلت های اوست. او تاب و تحمل دیدن حسن های حزب‌الله را ندارد و فقط در آتش حسادت می سوزد و آتش می گیرد و دیگران را هم می سوزاند و به آتش می کشد حاضر است برای سوزاندن و از بین بردن حسن های حزب‌الله حتی خودش را هم بسوزاند. پس حسادت را بر می گزیند که اول خودش در دامش می سوزد.  حزب الشیطان بدبین است او بد بین است. حتی اگر بخواهد هم نمی تواند خوب ببیند و خوبی را ببیند. او کج بین است نمی تواند حقیقت بین باشد چون چشم هایش را پیش از این به شیطان فروخته است پس تعجب نکن که اگر می بینی او بدبین است. در واقع او نابینایی است که در توهم خود بدبین شده است. برای بدبینی اش بیش از آنکه ناراحت شوی برایش افسوس بخور.  حزب الشیطان همواره در حال ضربه زدن است او همواره در حال ضربه زدن از بیرون و درون است. تمام لحظات زندگیش در جنگ و آشوب و آتش است. او برای خلاصی از همه درد و حسرت و حسادت و نابینایی خود را هر دری می زند و چون در تصوراتش حزب‌الله را عامل همه بدبختی خود می پندارد پس تلاش می کند ضربه بزند از هر جایی، به هر طریقی، به هر شکلی و به هر وسیله ای.  حزب الشیطان فرزند شیطان است او خود را به شیطان فروخته است و رفته رفته خود را بیشتر و بیشتر به شیطان شبیه می کند.  حزب الشیطان خودخواه و خودپسند و خودمحور و خود... است حزب الشیطان جز خود کسی را نمی بیند و جز برای منافع خود کاری نمی کند. او در خود تنیده و پیچیده شده است. همه چیزش در خود خلاصه می شود.  ادامه دارد...
+-	5. نفاق چیست و منافق کیست؟
نفاق چیست و منافق کیست؟ نفاق یعنى دو چهرگى؛ این كه انسان جورى باشد و طور دیگرى ارائه دهد. اسـلام در یـك مقطع خاص تاریخى خود با گروهى روبرو شد كه نه اخلاص و شهامت براى ایمان آوردن داشـتـنـد و نـه قـدرت و جـرات بـر مـخـالفت صریح، قرآن از آنها به عنوان ((منافقین)) یاد مى كند و ما در فارسى از آن تعبیر به ((دورو)) یا ((دو چهره)) مى كنیم. منافقان در صـفـوف مـسلمانان واقعى نفوذ كرده بودند, و ازآنجا كه ظاهر اسلامى داشتند, غالبا شناخت آنها مـشـكـل بـود ولـى قـرآن نشانه هاى دقیق و زنده اى براى آنها بیان مى كند كه خط باطنى آنها را مـشـخـص مـى سـازد. قران الگوئى در این زمینه به دست مسلمانان براى همه قرون و اعصار مى دهد و می گوید: (ومن الناس من یقول آمناباللّه و بالیوم الا خر و ماهم بمؤمنین) پاره‏اى از مردم مى‏گویند: به خدا و روز قیامت ایمان آورده‏ایم. حال آنكه ایمان نیاورده‏اند. (8 بقره)  * منافقان تنها خودشان ر فریب می دهند. در آیه 9 سوره بقره می خوانیم ، آنـها این عمل را یكنوع زرنگى و به اصطلاح تاكتیك جالب، حساب مى كنند: ((آنها با این عـمـل مـى خـواهـنـد خـدا و مؤمنان را بفریبند)) (یخادعون اللّه والذین آمنوا) ((در حالى كه تنها خودشان را فریب مى دهند, اما نمى فهمند)) (و مایخدعون الا انـفسهم وما یشعرون)  * نفاق نوعی بیماری است آیه 10 بقره  سپس قرآن به این واقعیت اشاره مى كند كه نفاق در واقع یكنوع بیمارى است مى گوید: ((در دلهاى آنها بیمارى خاصى است)) (فى قلوبهم مرض) اما از آنجا كه در نظام آفرینش، هركس در مسیرى قرار گرفت و وسائل آن را فراهم ساخت در همان مسیر, رو به جلو مى رود قرآن اضافه مى كند: ((خداوند هم بربیمارى آنها مى افزاید)) (فزادهم اللّه مرضا)  * تنها سرمایه منافق ، دروغ است و از آنـجـا كـه سـرمـایـه اصـلى منافقان دروغ است، تا بتوانند تناقضها را كه درزندگیشان دیده مى شود با آن توجیه كنند, در پایان آیه مى فرماید: ((براى آنها عذاب الیمى است بخاطر دروغهائى كه مى گفتند)) (ولهم عذاب الیم بما كانوا یكذبون)  * منافق مفسد فی الارض است در آیـه 11 سوره بقره ،  سـپـس بـه ویژگیهاى آنها اشاره مى كند كه نخستین آنها داعیه اصلاح طلبى است در حـالى كه مفسد واقعى همانها هستند: ((هنگامى كه به آنها گفته شود در روى زمین فساد نكنید مـى گـویـنـد: مـا فـقـط اصـلاح كننده ایم))! (و اذا قیل لهم لاتفسدوا فى الا رض قالوا انما نحن مصلحون) ما برنامه اى جز اصلاح در تمام زندگى خود نداشته ایم و نداریم !.  در آیـه 12 سوره بقره قـرآن اضـافـه مى كند: ((بدانید اینها همان مفسدانند و برنامه اى جزفساد ندارند ولى خـودشان هم نمى فهمند))! (الا انهم هم الـمـفسدون ولكن لایشعرون) بلكه اصرار و پافشارى آنها در راه نـفـاق و خوگرفتن با این برنامه هاى زشت و ننگین سبب شده كه تدریجا گمان كنند این برنامه ها مفید وسازنده و اصلاح طلبانه است.  * منافقان سفیه ترین افراد هستند در آیـه 13 سوره  نشانه دیگر اینكه: آنها خود را عاقل و هوشیار و مؤمنان را سفیه وساده لوح و خوش باور مى پندارند, آن چنانكه قرآن مى گوید: ((هنگامى كه به آنهاگفته مى شود ایمان بیاورید آنگونه كه توده هاى مردم ایمان آورده اند, مى گویند: آیاما همچون این سفیهان ایمان بیاوریم))؟! (و اذا قیل لـهـم آمـنوا كما آمن الناس قالواانـؤمن كما آمن السفه) و به این ترتیب افراد پاكدل و حق طلب و حـقـیـقـت جـو راكـه بـا مـشـاهـده آثـار حقانیت در دعوت پیامبر (ص) و محتواى تعلیمات او, سـرتـعـظـیـم فـرو آورده انـد بـه سـفـاهـت مـتـهـم مـى كنند لذا قرآن در پاسخ آنها مى گوید: ((بدانیدسفیهان واقعى اینها هستند اما نمى دانند)) (الا انهم هم السفها ولكن لایعلمون) آیـا این سفاهت نیست كه انسان خط زندگى خود را مشخص نكند و در میان هر گروهى به رنگ آن گروه درآید, استعداد و نیروى خود را در طریق شیطنت وتوطئه و تخریب به كار گیرد, و در عین حال خود را عاقل بشمرد؟!.  * منافقان هر روز به رنگی در می آیند در آیـه 14 سوره بقره ،  سومین نشانه آنها آن است كه هر روز به رنگى در مى آیند و در میان هرجمعیتى با آنها هـم صدا مى شوند, آنچنانكه قرآن مى گوید: ((هنگامى كه افراد با ایمان را ملاقات كنند مى گویند ایـمان آوردیم)) (و اذا لقوا الذین آمنوا قالوا آمنا) ما از شماهستیم و پیرو یك مكتبیم، از جان و دل اسلام را پذیرا گشتیم و با شما هیچ فرقى نداریم !. (اما هنگامى كه با دوستان شیطان صفت خود به خلوتگاه مى روند مى گویندما با شمائیم)! (و اذا خـلـوا الى شیاطینهم قالوا انا معكم) ((و اگر مى بینید ما در برابرمؤمنان اظهار ایمان مى كنیم ما مسخره شان مى كنیم))! (انما نحن مستهزؤن)  * خدا آنها را مسخره می کند. در آیـه 15 سوره بقره سـپس قرآن با یك لحن كوبنده و قاطع مى گوید: ((خدا آنها رامسخره مى كند)) (اللّه یـستهز بهم) ((و خدا آنها را در طغیانشان نگه مى دارد تا به كلى سرگردان شوند)) (و یمدهم فى طغیانهم یعمهون)  * سرنوشت منافقان غم انگیز و شوم و تاریک است در آیـه 16 سوره بقره  ایـن آیه، سرنوشت نهائى آنها را كه سرنوشتى است بسیارغم انگیز و شوم و تاریك چنین بـیـان مـى كـند: ((آنها كسانى هستند كه در تجارتخانه این جهان، هدایت را با گمراهى معاوضه كـرده اند)) (اولئك الذین اشتروا الضلالة بالهدى) و به همین دلیل ((تجارت آنها سودى نداشته)) بلكه سرمایه را نیز از كف داده اند (فما ربحت تجارتهم) ((و هرگز روى هدایت را ندیده اند)) (و ما كانوامهتدین). خـلاصـه دوگـانـگـى شـخـصـیـت و تضاد برون و درون كه صفت بارز منافقان است پدیده هاى گـونـاگـونـى در عـمـل و گفتار و رفتار فردى و اجتماعى آنها دارد كه به خوبى مى توان آن را شناخت.
+-	6. بدترین دشمنان، دشمن منافق
بدترین دشمنان، دشمن منافق بدترین دشمنان، دشمن منافق است. اما منافق چه کسی است؟ منافقین چه نشانه هایی دارند و نظر خداوند در مورد منافقین چیست؟... دشمن حق، منافق است کسی که حق را دیده و با وجود دیدن آن، انکارش می کند. دشمن منافق از هیچ گونه دروغ و حقه بازی و بی اعتمادی فرو گذار نیست.  او دروغگوترین و حقه بازترین و بی اعتمادترین است. در تفسیر نمونه (ج : 8  ص :  52) می خوانیم : پیمان شكنى و دروغ از صفات منافقان است و آنها هستند كه پیمان خود را كه با تاكیدات فراوان با خدا  بسته‏اند زیر پا مى‏گذارند، و حتى به پروردگار خویش دروغ مى‏گویند.  حدیث معروفى كه از پیامبر (صلى‏الله‏علیه‏وآله‏وسلّم) نقل شده نیز این حقیقت را تاكید مى‏كند كه فرمود :" للمنافق ثلاث علامات، اذا حدث كذب، و اذا وعد اخلف، و اذا ائتمن خان! منافق سه نشانه دارد : به هنگام سخن گفتن دروغ مى‏گوید، و به هنگامى كه وعده مى‏دهد تخلف مى‏كند، و هر گاه امانتى به او بسپارند، در آن خیانت مى‏نماید."  لذا دشمن منافق در همه روشهایش برای مبارزه با مبارزان روشنایی، بر اساس این سه اصل : دروغ، حقه بازی و بی اعتمادی عمل می کند.  دشمن منافق می ترساند و تضعیف می کند. او تلاش می کند که بترساند و فریب دهد. او به دنبال تضعیف روحیه و خواب کردن مبارزان روشنایی است  تا آنها در غفلت و بی خبری بمانند زیرا به شدت از هوشیاری و تفکر  و برنامه ریزی آنها می ترسد. او سعی می کند در درون مبارزان روشنایی نفوذ کند و برنامه ها و افکار آنها را بخواند. سعی می کند که مبارزان روشنایی را خوب بشناسد اما نگذارد که آنها نیز  او را بشناسند. او تفرقه می افکند و تلاش در متفرق کردن قوا دارد زیرا از یکپارچگی مبارزان روشنایی واهمه دارد. او به دنبال نقاط ضعف است  تا بتواند از آنها در جهت پیروزی خود استفاده کند.  دشمن منافق ایجاد شک و تزلزل می نماید. اما مهمترین چیزی که دشمن منافق  به دنبالش است، ایجاد شک و تزلزل در اعتقادات مبارزان روشنایی است. او که خود به شدت شکّاک است، می خواهد بیماری شک خود را به دیگران انتقال دهد و می داند که با این کار می تواند لشگر مبارزان را در هم بپاشد و نابود کند و یا اهداف آنها را در جهت اهداف خود تغییر دهد.   منافق بدترین لغتی است که در قرآن آمده و بیماری نفاق مخوف ترین بیماری روح است که منجر به تکه تکه شده روح می شود. دشمن منافق را باید شناخت و با او مبارزه کرد.
+-	7. ستون پنجم یا ستون نفاق
ستون پنجم یا ستون نفاق  اصطلاح ستون پنجم را شايد شنيده باشيد، گويا در جنگ بين‏‌الملى اول يكى از ارتشها چهار ستون علنى داشت كه با اسلحه گرم به دشمن حمله می‌‏كرد. ولى گروهى را نيز قبلا بداخل ارتش مخالف فرستاده بودند كه آنان را اغفال می‌‏كردند و چنانكه مى‏گويند پيش از چهار ستون علنى، اين ستون مخفيانه كار مى‏كرد. نام آنها را ستون پنجم گذاشته‏اند. كه در داخل صفوف تظاهر به محبت مى‏كنند ولى در باطن به نفع گروه خودشان دركارند. قرآن مى‏گويد: هميشه خطر ستون پنجم جامعه مسلمانان را تهديد مى‏كند، كسانيكه مى‏گويند: آمنا بالله و باليوم الاخر و ماهم بمؤمنين. ما ايمان به خداوند و به روز قيامت آورده‏ايم ولى دروغ مى‏گويند. يخادعون الله . . . اگر می‌‏فرمود يخدعون الله يعنى خدا را فريب مى‏دهند! ولى خدا را نمی‌‏توان فريب داد و محال است. و لذا می‌‏فرمايد: يخادعون الله با خدا مخادعه می‌‏كنند. مخادعه كه از باب مفاعله است‏ يكى از معانيش اين است كه آنان در صدد خدعه با خداوند بر می‌‏آيند؛ يعنى در مقام آن هستند كه بر خدا نيرنگ زنند. و ما يخدعون الا انفسهم و ما يشعرون آدمى همينكه بخواهد خدا را گول بزند، خودش را گول زده است. چرا؟ هيچگاه حقيقت و واقعيت را نمى‏شود فريب داد و هر كس كه به فكر فريب دادن حقايق بيفتد در واقع خودش را فريب داده است! طبيب را می‌‏شود فريب داد ولى طب را نمى‏شود فريب داد. مثلا انسان می‌‏تواند به طبيب دروغ بگويد و بدين وسيله او را گول بزند فرض كنيد وقتى از او سؤال می‌كند آيا داروئى را كه داده بودم مصرف كردى يا خير؟ درجواب بگويد آرى، و حال اين كه مصرف نكرده باشد و بالاخره دستورات طبيب را بكلى عمل نكند ولى بگويد عمل كردم. در اينجا طبيب گول خورده است. زيرا طبيب طبق اظهارات او نسخه مى‏دهد و به اين ترتيب شخص مريض منافق دروغگو روز به روز بر مرضش افزوده مى‏شود و هستى او را بباد مى‏دهد. در اينجا نيز، مسلمانان را مى‏توان گول زد و با آنها از در نيرنگ وارد شد ولى هيچ‏گاه بر خداوند كه عين حق و حقيقت است نمى‏توان نيرنگ زد و در حقيقت‏خودشان را گول زده‏اند. در جمله يخادعون الله ممكن است احتمال ديگرى نيز بدهيم و آن اينكه منافقان هيچگاه به فكر فريب دادن خداوند نبوده‏اند. زيرا اگر آنان به خدا معتقد نبودند كه به اين فكر هم نمى‏افتادند، و اگر معتقد هم بودند باز هيچگاه شخص معتقد به خداوند فكر نمى‏كند كه بتوان خدا را فريب داد. پس بايستى اين جمله را از مواردى بدانيم كه خداوند كارى را كه مربوط به اهل حق است به خودش نسبت مى‏دهد و نظائر آن در قرآن مجيد بسيار است. در سوره الفتح آيه 10 مى‏فرمايد: ان الذين يبايعونك انما يبايعون الله. آنانكه با تو بيعت كردند با خدا بيعت نموده‏اند. در اينجا مقصود اين باشد كه آنانكه در مقام قرب اهل ايمان برمى‏آيند، در حقيقت‏خويشتن را فريب داده‏اند. زيرا آنان كه در مسير حقند، برصراط مستقيم قرار گرفته و نهايت‏حركتشان الله است. آنان خود را تسليم حقيقت نموده‏اند و همين روح تسليمشان است كه آنان را رستگار مى‏نمايد گرچه افرادى بصورت ظاهر زرنگ و در زندگى راهياب نباشند. ولى آنانكه خود را زرنگ مى‏دانند و همواره مى‏خواهند با فريب دادن و گول زدن پيش ببرند، مى‏پندارند كه در اين مورد نيز مى‏توانند با گول زدن اهل حق به مراد خويش نائل آيند. ولى از آنجا كه حق و حقيقت هيچگاه فريب نمى‏خورد گرچه اهل حق گول بخورند اينگونه افراد نقشه‏هاى فريبكارانه‏اى كه مى‏كشند به ضرر خودشان تمام مى‏شود. فى قلوبهم مرض . . . خداوند در اين جمله ريشه مطالب را بيان مى‏فرمايد، ريشه مطلب بيمار دلى است. آنها دچار بيماريهاى روحى و روانى هستند. بيماريهاى دل را قرآن در موارد مختلف گاه و بيگاه به بعضى از آنها اشاهر فرموده است. يمارى استكبار، بيمارى تعصب نيبت به عقائد كهنه، بيمارى پيروى از نياكان، بيمارى پيروى از كبرا و بزرگان نمونه‏هائى از بيماريهاى روح است كه نمى‏گذارد انسان زير بار حقيقت برود همانطور كه فسق و فجور و آلودگيها، يك نوع ناآمادگى در انسان ايجاد مى‏كند. اينهابيمارانى هستند كه على الدوام خداوند بر بيماريهاى آنها مى‏افزايد زيرا همان قانونى كه در جسم انسان هست در روح انسان نيز وجود دارد. اگر كسى بيمارى تن داشته باشد و به طبيب مراجعه كند ولى با طبيب لج نموده و سفارشات او را زير پا نهد و با او منافقانه رفتار نمايد، اثرش قهرا ازدياد بيمارى است. و اذا قيل لهم لا تفسدوا . . . قبلا قرآن مجيد درباره منافقين گفت كه آنها خودشان را فريب داده و خويشتن را گول مى‏زنند. از اين آيه مسئله خود فريبى منافقين بخوبى آشكار مى‏گردد. مى‏گويند آدمهاى دروغگو؛ از بس به ديگران دروغ مى‏گويند كم كم خودشان دروغ‏هاى خودشان را بصورت راست و حقيقت بر ايشان جلوه مى‏كند و گويا يادشان مى‏رود كه اين دروغها و شايعه را خودشان ساخته‌‏اند. چنانكه می‌‏گويند: ابلهى كه بچه‏ها آزارش مى‏دادند براى اينكه آنها را از دور خودش دور كند گفت: آن سر شهر آش خير مى‏كنندد. بچه‏ها باور كردند و از دور او پراكنده شدند و همگى به آن طرف كه او اشاره كرده بود دويدند. همينكه او ديد همه دارند مى‏روند خودش هم براه افتاد و با خود گفت‏شايد راست باشد!! قرآن مى‏گويد اين گروه ستون پنجم كه كارشان در ظاهر بدوستى با مسلمانان و در باطن تباه‏كارى و افساد و اخلال در جمعيت مسلمين و هدف‏هاى مقدس اسلامى بود، هنگامى كه بعضى از دوستانشان به آنان مى‏گفتند اينقدر فساد نكنيد در جواب مى‏گفتند انما نحن مصلحون، نخير ما مصلح هستيم! ما مفسد نيستيم. الا انهم هم المفسدون و لكن لا يشعرون اصلا مفسد اينانند يعنى مفسدى جز اينان وجود ندارد ولى خودشان ناآگاهند و خيال مى‏كنند كه مصلحند. گويا خودشان هم واقعا باورشان آمده است.
+-	8. گفتار حضرت علی (ع) در مورد نفاق و منافق
گفتار حضرت علی در مورد نفاق ومنافق ای بندگان خدا! شما را به ترس از خدا سفارش می‏کنم، و شما را از منافقان می‏ترسانم، زیرا آنها گمراه و گمراه‏کننده‏اند، خطاکار و به خطاکاری تشویق می‏کنند، به رنگهای گوناگون ظاهر می‏شوند از ترفندهای گوناگون استفاده می‏کنند، برای شکستن شما از هر پناهگاهی سود می‏برند، و در هر کمینگاهی به شکار شما می‏نشینند، قلبهایشان بیمار، و ظاهرشان آراسته است، در پنهانی راه می‏روند، و از بیراهه‏ها حرکت می‏کنند، وصفشان دارو، و گفتارشان درمان اما کردارشان دردی است بی‏درمان، بر رفاه و آسایش مردم حسد می‏ورزند، و بر بلا و گرفتاری مردم می‏افزایند، و امیدواران را ناامید می‏کنند، آن‏ها در هر راهی کشته‏ای، و در هر دلی راهی، و بر هر اندوهی اشکها می‏ریزند، مدح و ستایش را به یکدیگر قرض می‏دهند، و انتظار پاداش می‏کشند، اگر چیزی را بخواهند اصرار می‏کنند و اگر ملامت شوند، پرده‏دری می‏کنند، و اگر داوری کنند اسراف می‏ورزند. آنها برابر هر حقی باطلی، و برابر هر دلیلی شبهه‏ای، و برای هر زنده‏ای قاتلی، و برای هر دری کلیدی، و برای هر شبی چراغی تهیه کرده‏اند، با اظهار یاس می‏خواهند به مطامع خویش برسند، و بازار خود را گرم سازند، و کالای خود را بفروشند، سخن می‏گویند اما به اشتباه و تردید می‏اندازند، توصیف می‏کنند اما فریب می‏دهند، در آغاز، راه را آسان و سپس در تنگناها به بن‏بست می‏کشانند، آنها یاوران شیطان و زبانه‏‌های آتش جهنم می‏باشند. (آنان پیروان شیطانند، و بدانید که پیروان شیطان زیانکارانند.  و در جایی دیگر می فرماید: گر با این شمشیرم بر بینی مؤمن بزنم که مرا دشمن بدارد دشمن نخواهد داشت. و اگر تمام دنیا را در گلوی منافق بریزم که مرا دوست بدارد دوست نخواهد داشت و این بخاطر آن است که بر زبان پیامبر امی [درس نخوانده] گذشته  که فرمود: ای علی هیچ مؤمنی ترا دشمن نمی دارد و هیچ منافقی تو را دوست نخواهد داشت.   سخنان حضرت علی(ع) ...بدنهای شما در کنار هم، اما افکار و خواسته ‏های شما پراکنده است، سخنان ادعایی شما، سنگهای سخت را می‏شکند، ولی رفتار سست شما دشمنان را امیدوار می‏سازد، در خانه‏هایتان که نشستید، ادعاها و شعارهای تند سر می‏دهید، اما در روز نبرد، می‏گویید ای جنگ، از ما دور شو، و فرار می‏کنید. آن کس که از شما یاری خواهد، ذلیل و خوار است، و قلب رهاکننده شما آسایش ندارد، بهانه‏های نابخردانه می‌‏آورید، چون بدهکاران خواهان مهلت، از من مهلت می‏طلبید و برای مبارزه سستی می‏کنید، بدانید که افراد ضعیف و ناتوان هرگز نمی‏توانند ظلم و ستم را دور کنند، و حق جز با تلاش و کوشش به دست نمی‏آید، شما که از خانه خود دفاع نمی‏کنید چگونه از خانه دیگران دفاع می‏نمایید؟ و با کدام امام پس از من به مبارزه خواهید رفت؟ به خدا سوگند فریب خورده آن کس که به گفتار شما مغرور شود، کسی که به امید شما به سوی پیروزی رود، با کندترین پیکان به میدان آمده است، و کسی که بخواهد دشمن شما را با شما هدف قرار دهد، با تیری شکسته، تیراندازی کرده است به خدا سوگند! صبح کردم در حالی که گفتار شما را باور ندارم، و به یاری شما امیدوار نیستم، و دشمنان را به وسیله شما تهدید نمی‏کنم. راستی شما را چه می‏شود؟ دارویتان چیست؟ و روش درمانتان کدام است؟ مردم شام نیز همانند شمایند؟ آیا سزاوارست شعار دهید و عمل نکنید؟ و فراموشکاری بدون پرهیزگاری داشته، به غیر خدا امیدوار باشید؟...
+-	9. نفاق از دیدگاه بزرگان
نفاق از دیدگاه بزرگان رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم فرمود: «من كان له وجهان فى الدنیا، كان له لسانان من نار یوم القیامة‏». «هر كه در دنیا دورو باشد، در قیامت او را دو زبان از آتش خواهد بود»  و فرمود: «تجدون من شر عباد الله یوم القیامة ذا الوجهین: الذى یاتى هؤلاء بوجه و هؤلاء بوجه‏». «بدترین بندگان خدا در قیامت دو رو را مى‏یابید: كه با گروهى روئى و با گروه دیگر روى دیگر دارد»  و فرمود: «روز قیامت هر كه دو رو باشد در حالى مى‏آید كه یك زبان از پشت‏سرش آویخته و یك زبان دیگر از پیش روى او و شعله مى‏كشند تا رخسار او را بسوزانند، آنگاه ندا مى‏رسد: این است كه در دنیا دو رو و دو زبان بود، و به این وصف در قیامت‏شناخته مى‏شود»  در تورات آمده است: «مردى كه با رفیق خود با دو لب سخن گوید امانت را باطل كرده و خداوند در قیامت هر دو لب مختلف را هلاك خواهد كرد»  على بن اسباط، از عبد الرحمن بن حماد، [به حدیث مرفوع] از پیغمبر اكرم صلى الله علیه و آله و سلم نقل مى‏كند كه: خداى تبارك و تعالى به عیسى فرمود: «اى عیسى، زبانت در پنهان و آشكار یكى باشد، و همین طور دلت، من تو را از نفس خودت بر حذر مى‏دارم، و تو را كافى است كه من بر همه چیز آگاهم! دو زبان در یك دهان شایسته نیست، و نه دو شمشیر در یك نیام، و نه دو دل در یك سینه، و همچنین ذهنها!».  امام باقر علیه السلام فرمود: «بد بنده‏اى است آن كه دورو و دو زبان باشد، در حضور برادرش او را مدح و ثنا گوید و در غیابش از او بدگوئى كند، اگر نعمتى به او داده شود حسد ورزد، و اگر گرفتار آید تنها و بى‏یار و یاورش گذارد»  آمد و شد با دو دشمن و اظهار دوستى با هر یك از آنها به سخن و عمل در صورتى كه صادق باشد موجب منافق بودن و یا دو زبان بودن نیست، زیرا گاهى ممكن است‏یك فرد با دو دشمن دوست‏باشد اما دوستى او ضعیف باشد، زیرا دوستى تام و تمام با كسى مقتضى دشمنى با دشمنان اوست، و همچنین اگر كسى از شر دیگرى بترسد و براى دفع شر او با وى به مدارا و مجامله رفتار كند و در حضورش اظهار دوستى و مدح نماید در حالى كه قلبا به وى اعتقاد نداشته باشد، این نیز اگرچه نفاق ست‏به واسطه عذر موجهى كه دارد شرعا جایز است.  خداى سبحان مى‏فرماید: «ادفع بالتى هى احسن السیئة‏» (مؤمنون، 96) «بدى را به آنچه نیكوتر است دفع كن‏».  و روایت است كه: «مردى اجازه خواست كه به خانه رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم در آید، حضرت فرمود: اذن دهید او را كه بد مردى است از قبیله خود.وقتى داخل شد، حضرت به نرمى با او سخن گفت‏به طورى كه حاضران گمان كردند كه نزد آن حضرت منزلتى دارد.چون بیرون رفت، عرض كردند كه نخست درباره او چنین فرمودى و سپس با او به نیكوئى و نرمى سخن گفتى؟ !  فرمود: بدترین مردم نزد خداوند در قیامت كسى است كه او را اكرام كنند تا خود را از شر او نگهدارند»  و همه اخبارى كه در باره تقیه و مدارا رسیده است دلالت‏بر تجویز این گونه رفتار مى‏كند.و در خبر است: «ما وقى المرء به عرضه فهو له صدقة‏» «آنچه انسان آبروى خویش بدان محفوظ دارد براى او صدقه به شمار مى‏آید»   یكى از صحابه گفته است: «ما با كسانى با چهره‏هاى گشاده و بشاش روبرو مى‏شدیم كه دلهاى ما بر آنها لعنت مى‏كرد».ولى جایزبودن این گونه رفتار در وقتى است كه انسان ناچار باشد كه با فرد شریرى آمد و شد نماید و از بیم ضرر وى را مدحى گوید، اما اگر از رفتن به نزد او و گفتن مدح وى یا یكى از این دو كار بى‏نیاز باشد و مع ذلك با زبان چیزى بگوید یا مدحى كند كه در دل ندارد، این نفاق حرام است. ضد نفاق این است كه نهان و آشكار انسان یكسان باشد، یا باطن او از ظاهرش بهتر باشد، و این از شریفترین صفات آدمى است، و اتصاف به آن و اجتناب از نفاق از مهمترین مقاصد مؤمنان از صدر اسلام بوده است.و هر كه در اخبارى كه درباره نكوهش نفاق و ستایش یكسانى و همسازى باطن با ظاهر وارد شده بیندیشد و در هر گفتار و كردارى تفكر و تامل را مقدم دارد نگهدارى نفس خویش از رذیلت نفاق برایش دشوار نخواهد بود.  حضرت امام خمینی نهمین حدیث از کتاب "چهل حدیث" را به بیان نفاق در گفتار و نفاق در عمل، مراتب، درجات و درمان این بیماری قلبی اختصاص داده و باب سخن را در این زمنیه با روایتی از امام صادق علیه السلام می گشاید: «هر کس مسمانان را با دورو و دو زبان دیدار کند، روز قیامت در حالیکه برای او دو زبان از آتش است، محشور می گردد.»
+-	10. منافق یا جاهل مرکب
منافق یا جاهل مرکب ما دو جور جهل داریم: جهل بسیط و جهل مركب. جهل بسیط آن است كه انسان چیزى را نمى‏داند ولى خودش هم مى‏داند كه نمى‏داند. این گونه جهل زود برطرف مى‏شود، زیرا وقتى انسان چیزى را نداند، و بداند كه نمى‏داند در مقام دانائى آن برمى‏آید و یا لااقل به حرف دیگران گوش مى‏دهد كه اگر حقیقت است بپذیرد و بالاخره این جهل خیلى خطر ندارد.ولى جهل مركب آن است كه انسان نمى‏داند، ولى نمى‏داند كه نمى‏داند، این گونه جهل، علاج ناپذیر است، چون غرور نمى‏گذارد جهل برطرف شود. چنانكه اغلب مدعیان روشنفكرى این چنین‏اند. و بدلیل اینكه هیچ نمى‏فهمند این ادعا را دارند! بوعلى سینا در كتاب اشارات جمله‏اى دارد مى‏گوید: ایاك و فطانة بتراء بعرس از زرنگى ابتر، یعنى از زرنگى ناقص و نیمه زرنگى منظور این است كه انسان خوب است‏یا ساده باشد و یا عاقل و فهمیده كامل. آدمهای ساده خودشان هم معمولا مى‏فهمند كه ساده هستند ولى افراد نیم زرنگ كه در بعضى موارد زرنگ هستند خیال مى‏كنند خیلى زرنگ‏اند و همواره كارهاى خود را خردمندانه مى‏دانند. اینگونه افراد احمق‏ترین مردم و گرفتارترین آنها هستند.   غزالى مى‏گوید: همه چیز وجود ناقصش از عدم محض بهتر است جز علم و دانش!  یعنى مثلا سلامتى و یا مال و ثروت اگر انسان هر مقدارى داشته باشد از آنكه هیچ نداشته باشد بهتر است ولى علم و دانش اینگونه نیست؛ انسان كم سواد؛ از بی سواد بدتر است چون خیال مى‏كند خیلى باسواد است و هیچگاه دنبال تكمیل آن نمى‏رود. سنائى مى‏گوید: رنجش هر كسى زیك چیز است رنجش من زنیم دیوانه است این شاعر مى‏گوید: عقل هم نظیر علم است. یا انسان باید دیوانه كامل باشد و یا عاقل كامل. نیمه عاقل و نیمه دیوانه از دیوانه كامل ضررش بیشتر است. افراد نیرنگباز و خدعه كار در جامعه معمولا همین انسانهاى «نیمه‏» هستند، یعنى آنها كه نیمه زرنگى دارند و تمام زندگى ندارند. زیرا زرنگهاى كامل اگر به هیچ چیز اعتقاد نداشته باشند. این مقدار مى‏فهمند كه سعادت و موفقیت در صداقت و راستى است. ولى افراد نیمه زرنگ، كه من در عمر خودم با بسیارى از آنان برخورد داشته‏ام، موقعیت‏خود را در این میدانند كه با هیچ‏كس به صداقت رفتار نكنند، اینها در عمر خود حتى یك دوست پیدا نمى‏كنند و هیچ كس به حرفهاى آنان اعتماد نمى‏كند زیرا با هر كس كه حرف مى‏زنند همه مى‏دانند كه از روى زرنگى سخن مى‏گوید. قرآن این منافق‏ها را جاهل مركب مى‏داند و مى‏گوید اینها نمى‏دانند و خیال مى‏كنند كه مى‏دانند. شعور ندارند و مى‏پندارند كه باشعورند. و این چنین است که منافق همان جاهل مرکب می شود.
+-	11. وسعت معنى نفاق
رگه‌های نفاق نفاق به مفهوم خاص اش، صفت افراد بى ایمانى است كه ظاهرا در صف مسلمانانند، اما باطنا دل در گرو كفر دارند، نفاق معنى و مفهوم وسیع و گسترده ای دارد. هرگونه دوگانگى ظاهر وباطن و یا دوگانگی گفتار وعـمـل در واقع نوعی نفاق است. این دوگانگی هایی در واقع نوعی " رگه هاى نفاق "  هستند. درحدیثى مى خوانیم : سه صفت است كه در هركس باشد منافق است هرچند روزه بگیرد و نماز بخواند و خود رامسلمان بداند: كسى كه در امانت خیانت مى كند، وكسى كه به هنگام سـخـن گـفـتـن دروغ مـى گـوید، و كسى كه وعده مى دهد و خلف وعده مى كند. مسلما این گـونـه افـراد رگـه هائى از نفاق در وجود آنها هست، مخصوصا در باره ریاكاران از امام صادق (ع) مـى خـوانـیـم كـه فـرمـود: ریـا و ظاهرسازى، درخت (شوم وتلخى) است كه میوه اى جز شرك خفى ندارد و اصل و ریشه آن نفاق است.  فرد منافق در بسایری از اوقات ممکن است به فریب دادن وجدان خویش بپردازد. بسیار مى شود كه انسان منحرف و آلـوده، براى رهائى از سرزنش و مجازات وجدان، كم كم براى خوداین باور را به وجود مى آورد كه این عمل من نه تنها زشت و انحرافى نیست بلكه اصلاح است و مبارزه با فساد (انما نحن مصلحون) تا با فریب وجدان آسوده خاطر به اعمال خلاف خود ادامه دهد.  ترسیم حال منافقان ((آنها مانند كسى هستند كه آتشى (درشب ظلمانى) افروخته)) تا در پـرتـو نـور آن راه را از بـیراهه بشناسد و به منزل مقصود برسد)) (مثلهم كمثل الذى استوقد نارا) ((ولـى همین كه این شعله آتش اطراف آنها را روشن ساخت، خداوند آن را خاموش مى سازد، و در ظلمات رهاشان مى كند، به گونه اى كه چیزى را نبینند)) (فلما اضت ما حوله ذهب اللّه بنورهم و تركهم فى ظلمات لایبصرون). (بقره 17) آنـهـا فكر مى كردند با این آتش مختصر و نور آن مى توانند با ظلمتها به پیكاربرخیزند، اما ناگهان بادى سخت برمى خیزد و یا باران درشتى فرو مى ریزد، و یا براثرپایان گرفتن مواد آتش افروز، آتش به سردى و خاموشى مى گراید و بار دیگر درتاریكى وحشتزا سرگردان مى شوند این نور مختصر، یـا اشاره به فروغ وجدان وفطرت توحیدى است و یا اشاره به ایمان نخستین آنهاست كه بعدا بر اثر تقلیدهاى كوركورانه و تعصبهاى غلط و لجاجتها و عداوتها پرده هاى ظلمانى و تاریك بر آن مى افتد.  در آیـه 18 سوره بقره، سپس اضافه مى كند: ((آنها كر هستند و گنگ و نابینا، و چون هیچ یك ازوسائل اصلى درك حـقایق را ندارند از راهشان باز نمى گردند)) (صم بكم عمى فهم لایرجعون) به هرحال این تـشبیه در حقیقت، یك واقعیت را در زمینه نفاق روشن مى سازد، و آن اینكه نفاق و دوروئى براى مـدت طـولانـى نـمى تواند مؤثر واقع شود واین امر همچون شعله ضعیف و كم دوامى كه در یك بـیـابان تاریك و ظلمانى درمعرض وزش طوفانهاست دیرى نمى پاید، و سرانجام چهره واقعى آنها آشكارمى گردد.  در آیـه 19 سوره بقره، قرآن صحنه زندگى آنها را به شكل دیگرى ترسیم مى نماید: شبى است تـاریـك و ظلمانى پرخوف و خطر، باران به شدت مى بارد، ازكرانه هاى افق برق پرنورى مى جهد، صداى غرش وحشتزا و مهیب رعد، نزدیك است پرده هاى گوش را پاره كند، انسانى بى پناه در دل ایـن دشـت وسـیـع و ظـلمانى،حیران و سرگردان مانده است، باران پرپشت، بدن او را مرطوب سـاخته، نه پناهگاه مورد اطمینانى وجود دارد كه به آن پناه برد و نه ظلمت اجازه مى دهد گامى بـه سوى مقصد بردارد قرآن در یك عبارت كوتاه، حال چنین مسافر سرگردانى را بازگومى كند: ((یـا هـمـانـنـد بـارانـى كـه در شب تاریك، توام با رعد و برق و صاعقه (برسررهگذرانى) ببارد)) (اوكصیب من السما فیه ظلمات و رعد و برق ) سـپـس اضافه مى كند ((آنها از ترس مرگ انگشتها را در گوش خود مى گذارند تاصداى وحشت انگیز صاعقه ها را نشنوند)) (یجعلون اصـابعهم فى آذانهم من الصواعق حذر الموت) و در پایان آیه مى فرماید: ((وخداوند به كافران احاطه دارد)) وآنها هركجا بروند در قبضه قدرت او هستند (واللّه محیط بالكافرین)  در آیـه 20 سوره بقره،  بـرقها پى در پى بر صفحه آسمان تاریك جستن مى كند: ((نور برق آنچنان خیره كننده است كه نزدیك است چشمهاى آنها را برباید)) (یكاد البرق یخطف ابصارهم) ((هـر زمـان كـه بـرق مـى زنـد و صفحه بیابان تاریك، روشن مى شود، چندگامى درپرتو آن راه مـى رونـد، ولـى بـلافاصله ظلمت بر آنها مسلط مى شود و آنها در جاى خود متوقف مى گردند)) (كلما اض لهم مشوافیه و اذا اظلم علیهم قاموا)
+-	12. ...
...